आई - जेव्हा जेव्हा तुम्ही फक्त टीव्ही पाहता. पुढच्या आठवड्यात तुमच्या परीक्षा सुरू होणार आहेत हे तुला माहीत नाही का? मुलगा - होय . मला माहित आहे. मी प्रत्येक वेळी अभ्यास करू शकत नाही. आई - जो तुम्हाला प्रत्येक वेळी अभ्यास करायला सांगतोय, पण तुमच्या अभ्यासासाठी पुरेसा वेळ द्या. मुलगा - मी २ वाजता शाळेतून आलो. मग वयाच्या ४ व्या क्रमांकावर मी ट्युशनला गेलो. आता मी पुन्हा अभ्यास करावा अशी तुझी इच्छा आहे. आई - आता काय वेळ आहे. मुलगा - आता ९ वाजले आहेत. आई - मग तू तीन तासांपासून काय केलंस? मुलगा - माझं स्वत:चं आयुष्य नाही का? आई - तुम्ही गरजेनुसार तुमचं आयुष्य जगत आहात. जेव्हा तुम्ही तुमच्या आयुष्यात स्थायिक व्हाल तेव्हा तुम्हाला हवं ते आयुष्य जगण्याचं स्वातंत्र्य असतं. आम्ही तुमच्या आयुष्यात हस्तक्षेप करणार नाही. पण तोपर्यंत तुम्हाला आमच्याप्रमाणे काम करावे लागेल. पुत्र - पण का. मला माझ्या मते जगण्याचा अधिकार आहे. आई - हो, तुला तुझ्यानुसार आयुष्य जगावं लागेल. तुम्हाला जे हवं आहे ते तुम्ही घालता. तुम्हाला हव्या त्या वस्तू आम्ही विकत करतो. तुम्हाला हवे ते विषय तुम्ही घेतलेत. तुम्हाला हव्या त्या सर्व गोष्टी आम्ही देतो. तर तू तुझ्या मते जगत आहेस. पण भविष्याचा मुद्दा असल्याने तुम्हाला आमच्या मार्गदर्शनाखाली काम करावे लागेल. पुत्र - असे केले जात नाही. मला माझ्या मते आयुष्य जगायचं आहे कारण ते माझं आयुष्य आहे. आई - ठीक आहे माझ्या मुलाचं आयुष्य तुझं आयुष्य आहे. यूओ तुझ्या मते जगतो पण आम्हाला तुमच्या आयुष्यातून बाहेर काढा. पुत्र - का? आई - कारण तुला तुझ्यानुसार तुमचं आयुष्य जगायचं आहे. बेटा - मी तसं म्हटलं नाही. मला तू माझ्या आयुष्यात हवा आहेस. तुझ्याशिवाय मी काहीही नाही. आई - पण आम्ही तुमच्या आयुष्यात हस्तक्षेप करतो, त्यामुळे आम्ही खूप वाईट आहोत. आम्हाला तुला आनंदी पाहायचं नाहीये. मुलगा - ठीक आहे मी आता सहमत आहे. तुम्ही जे काही म्हणता ते माझ्यासाठी चांगलं आहे. तोपर्यंत मी वयाच्या १० व्या वर्षापर्यंत अभ्यास करेन कृपया मला टी.व्ही. पाहू द्या. आई - ठीक आहे, तुझं वचन पाळा.Explanation: